Sağlık Bakanlığı, sağlık raporlarının düzenlenmesi, formatı, itiraz süreçleri ve ilgili personelin görev, yetki ile sorumluluklarını yeniden belirleyen kapsamlı bir yönetmeliği yürürlüğe koydu. 18 Mayıs 2026 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararı ile onaylanan 'Sağlık Raporları Yönetmeliği', 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun başta olmak üzere ilgili mevzuata dayanılarak hazırlandı. Yeni düzenleme, resmi ve özel tüm sağlık hizmeti sunucularını, özel hukuk tüzel kişilerini ve gerçek kişileri kapsıyor.
Yönetmelik, sağlık raporu sürecini baştan sona dijitalleştiriyor. Artık kişilerden genel sağlık durumu için rapor istenmesi halinde öncelikle Bakanlığın elektronik sağlık sistemleri üzerinden 'sağlık durum belgesi' talep edilecek. Sistem, kişinin beyanı ve mevcut sağlık verilerini değerlendirerek uygun olması halinde belgeyi otomatik olarak tanzim edecek; aksi takdirde kişiyi hekime yönlendirecek. Başvuruların e-Devlet üzerinden doldurulacak kişisel sağlık bilgi formu ile yapılması zorunlu hale getirilirken, kimlik tespitinin tüm süreçlerde fotoğraf ve resmi belgelerle doğrulanması esası getirildi. Özellikle sağlık kurulu raporlarında fotoğraf bulunması zorunlu kılındı.
Yeni düzenleme ile sağlık kurullarının teşkili ve çalışma usullerinde de önemli değişiklikler yapıldı. Tam teşekküllü sağlık kurulları, başhekim veya görevlendireceği bir hekim başkanlığında; iç hastalıkları, genel cerrahi, göz, KBB, nöroloji, ruh sağlığı, fiziksel tıp veya ortopedi uzmanlarından oluşacak. Üç hekimli sağlık kurulları ise ilgili daldan üç uzmanın katılımıyla oluşturulacak ve kararlar oy çokluğu ile alınacak. Personelsaglik.NET yazarı CEREN YILDIZ tarafından derlenmiş ve aktarılmıştır.
Yönetmelik, istirahat raporlarından engelli sağlık kurulu raporlarına, silah ruhsatından sürücü sağlık raporlarına kadar geniş bir yelpazede özel düzenlemeler içeriyor. Örneğin, istirahat raporlarında tek hekim tarafından bir defada en çok on gün rapor verilebilecek ve bir takvim yılı içinde aynı kişiye verilecek toplam istirahat süresi kırk günü geçemeyecek. Engelli sağlık kurulu raporlarında ise özel tüketim vergisi istisnasından yararlanmak için gerekli olan tertibat kodları ve engel oranlarının raporda ayrıntılı bir şekilde belirtilmesi zorunlu hale getirildi.
Adli hekimlik hizmetleri de yönetmelikte geniş yer buldu. Adli vakaların muayenesi, rapor tanzimi, ölü muayenesi ve otopsi işlemleri belirli usul ve esaslara bağlandı. Hekimlerin bilirkişi olarak görevlendirilmesi, kimlik tespiti, muayene koşulları ve raporların düzenlenmesi gibi konularda ayrıntılı hükümler getirildi. Ayrıca, raporlara itiraz süreçleri de yeniden yapılandırıldı. Sağlık kurulu raporlarına, istirahat raporlarına, sürücü sağlık raporlarına ve engelli sağlık kurulu raporlarına itiraz için belirli süreler ve hakem hastane prosedürleri tanımlandı.
Yönetmeliğin getirdiği en önemli yeniliklerden biri de 'e-Rapor' sisteminin zorunlu hale getirilmesi. Artık tüm sağlık raporları, entegre edilen sistemler üzerinden elektronik ortamda düzenlenecek ve e-İmza ile onaylanacak. Islak imzalı raporlar geçerli kabul edilmeyecek. Bu durum, raporların güvenliğini artırırken, sahtecilik riskini de minimize etmeyi hedefliyor. Ayrıca, uzaktan sağlık hizmeti kapsamında belirli koşullar altında rapor düzenlenebilmesine de imkan tanındı.
Yeni yönetmeliğin sağlık çalışanları ve kurumları üzerindeki etkisi tartışmasız büyük olacak. Dijital dönüşümün zorunlu kılınması, özellikle kırtasiyecilik ve bürokratik iş yükünü azaltma potansiyeli taşırken, uyum sürecinde başta özel hastaneler olmak üzere tüm sağlık hizmeti sunucularının yeni altyapıya geçiş için önemli bir zaman ve kaynak ayırması gerekecek. Öte yandan, rapor düzenleme yetkilerinin sınırlandırılması ve itiraz mekanizmalarının netleştirilmesi, sağlık raporlarının standardizasyonu ve güvenilirliği açısından olumlu bir adım olarak değerlendirilebilir. Ancak, özellikle tek hekim raporlarına getirilen kısıtlamalar ve kurul raporlarının zorunlu hale getirildiği durumların artması, hastaların rapor alım sürecini uzatabilir ve sağlık kurumları üzerindeki poliklinik yükünü artırabilir. Yönetmeliğin başarısı, uygulamanın sahada ne kadar etkin ve esnek işleyeceğine bağlı olacak.