İngiltere'de doktor krizi: Hemşireler 'yedek doktor' oldu

İngiltere'de sağlık sisteminde yaşanan derinleşen doktor krizi, hemşireleri hekimlik görevlerini üstlenmeye zorluyor. Uzmanlar, bu durumun hasta güvenliğini tehdit ettiğini belirtiyor.

İngiltere'de sağlık sektörü, uzun süredir devam eden doktor açığı nedeniyle kritik bir dönemeçten geçiyor. Özellikle pandemi sonrası artan iş yükü ve maaş anlaşmazlıkları, binlerce doktorun istifa etmesine veya yurtdışına gitmesine yol açtı. Bu durum, hastanelerde acil servislerin kapanmasına ve ameliyatların ertelenmesine neden olurken, çözüm arayışları kapsamında hemşirelerin 'yedek doktor' olarak görevlendirilmesi gündeme geldi.

İngiltere Sağlık Bakanlığı verilerine göre, 2025 yılı itibarıyla ülkede yaklaşık 12 bin doktor açığı bulunuyor. Bu açığı kapatmak için alınan önlemler arasında, hemşirelerin belirli tıbbi prosedürleri uygulamasına izin veren yeni düzenlemeler yer alıyor. Örneğin, hemşireler artık reçete yazma, bazı tanı testlerini isteme ve hatta küçük cerrahi müdahaleleri gerçekleştirme yetkisine sahip oldu. Ancak bu durum, meslek örgütleri tarafından eleştiriliyor.

Royal College of Nursing (Kraliyet Hemşirelik Koleji) Başkanı Patricia Marquis, 'Hemşirelerimiz son derece yetenekli, ancak onları doktor yerine koymak, hasta güvenliğini riske atar. Bu geçici bir çözüm değil, kalıcı bir krizin belirtisidir' dedi. Öte yandan, İngiltere Tabipler Birliği (BMA) ise hükümeti doktor maaşlarını artırmaya ve çalışma koşullarını iyileştirmeye çağırıyor.

Uzmanlar, bu uygulamanın uzun vadede sağlık sisteminde nitelik kaybına yol açabileceği konusunda uyarıyor. Özellikle kırsal bölgelerde hemşirelerin doktor rolünü üstlenmesi yaygınlaşırken, hasta memnuniyetinde düşüş ve tıbbi hata riskinde artış gözlemleniyor. Sağlık Bakanlığı ise bu durumu 'esnek çalışma modeli' olarak tanımlıyor ve eğitim programlarıyla hemşirelerin yetkinliklerini artırmayı hedeflediğini belirtiyor.

İngiltere'de yaşanan bu kriz, küresel sağlık sistemlerinde doktor açığının nasıl yönetilmesi gerektiğine dair önemli bir örnek teşkil ediyor. Türkiye'de de benzer tartışmalar yaşanırken, sağlık politikalarının yeniden gözden geçirilmesi gerektiği vurgulanıyor.